بهترین متخصص سندرم تونل کارپال مچ دست در تهران + معرفی 2 دکتر خوب CTS

آخرین به‌روزرسانی در 4 آوریل 2026 توسط دکتر فهیمه تفتی متخصص طب فیزیکی ستون فقرات و عصب و عضله -نظام پزشکی 160531

سندرم تونل کارپال مچ دست ، یعنی وقتی عصب دستتان گیر می کند! تا حالا شده حس کنید دستتان خواب رفته یا گزگز می‌کند؟ یا شاید هم درد و بی‌حسی مچ دست اذیتتان کند؟ این ها ممکن است علائم سندرم تونل کارپال مچ دست یا CTS باشد.

سندرم تونل کارپال چیست؟

تصور کنید در مچ دستتان یه تونل کوچک هست که از داخل آن یک عصب مهم به اسم “عصب مدیان” رد می شود. حالا اگر این تونل تنگ بشود یا به هر دلیلی به عصب فشار بیاید، مشکلاتی مثل درد، بی‌حسی و گزگز ایجاد می شود؛ به این حالت می گویند سندرم تونل کارپال مچ دست ! نام دیگر سندرم تونل کارپال مچ دست ، نشانگان دالان مچ دست می باشد.

ویدیوی مربوط به آناتومی سندرم تونل کارپال مچ دست

در این ویدیو با یک نقاشی دقیق و زیبا روی مچ دست، محل عصب مدیال، عضلات و استخوان های مربوطه به طور کامل نشان داده شده و در پایان یک ماساژ مناسب برای پیشگیری و تسکین درد سندرم تونل کارپال مچ دست آموزش داده شده است.

بهترین متخصص سندرم تونل کارپال مچ دست در تهران

در صورت مواجهه با علائم سندرم تونل کارپال (CTS) در ناحیه مچ دست، توصیه می گردد به متخصص طب فیزیکی و توانبخشی مراجعه فرمایید. کلینیک تخصصی ویستان با بهره گیری از دانش و تجربه متخصصین مجرب، آماده ارائه خدمات تخصصی در این زمینه می باشد.

خانم دکتر شهربانو کاظمی و خانم دکتر فهیمه تفتی، متخصصین محترم طب فیزیکی و توانبخشی در این کلینیک، با رویکرد غیرجراحی، شما را در مسیر درمان سندرم تونل کارپال مچ دست یاری خواهند نمود. این متخصصین با استفاده از روش های نوین و متناسب با شرایط هر بیمار، به بهبود علائم و بازگشت عملکرد طبیعی دست کمک می کنند.

معرفی دکتر سندرم تونل کارپال مچ دست

متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی با تمرکز بر تشخیص دقیق و درمان غیرجراحی، نقش مهمی در مدیریت سندرم تونل کارپال ایفا می کنند. این متخصصین با ارزیابی جامع وضعیت بیمار، از جمله بررسی علائم، انجام معاینات فیزیکی و در صورت لزوم، استفاده از روش های تشخیصی پیشرفته، به تعیین علت و شدت بیماری پرداخته و مناسب ترین برنامه درمانی را طراحی می نمایند.

روش های درمانی غیرجراحی سندرم کارپال مچ دست در کلینیک ویستان:

در کلینیک ویستان، درمان های غیرجراحی متنوعی برای سندرم تونل کارپال مچ دست ارائه می شود که شامل موارد زیر است:

• تکنیک های دستی و درمان های دستی
• تزریقات با راهنمایی سونوگرافی
• فیزیوتراپی و تمرینات توانبخشی
• تجویز آتل و وسایل کمکی
• توصیه های لازم برای تغییر شیوه زندگی و مراقبت های خانگی

عوامل مؤثر در ابتلا به سندرم تونل کارپال مچ دست

سندرم تونل کارپال مچ دست ناشی از فشار بر عصب مدیان است و هر عاملی که منجر به فشرده‌سازی یا آسیب به این عصب در تونل کارپال شود، می‌تواند به این سندرم منجر شود. از شکستگی مچ دست گرفته تا التهاب ناشی از آرتریت روماتوئید، همگی می‌توانند فضای تونل کارپال را باریک کرده و فشار بر عصب را افزایش دهند.

در بیشتر موارد، یک علت مشخص برای ابتلا به این سندرم وجود ندارد، بلکه ترکیبی از عوامل خطر مختلف می‌تواند در ایجاد آن نقش داشته باشد. به‌طور کلی، زنان و افراد مسن بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند. در ادامه، برخی از ریسک‌فاکتورهای مرتبط با سندرم تونل کارپال معرفی می‌شوند:

عوامل مؤثر	توضیحات
ژنتیک	در برخی افراد، آناتومی تونل کارپال ممکن است به‌گونه‌ای باشد که فضا برای عصب محدودتر است و این ویژگی‌ها گاهی وراثتی است.
حرکات تکراری با دست	انجام مکرر حرکات یکسان با دست و مچ بر روی تاندون‌ها اثر گذاشته و می‌تواند فشار بر عصب مدیان را افزایش دهد.
موقعیت دست و مچ‌دست	خمیدگی شدید مچ دست به جلو یا عقب به مدت طولانی می‌تواند فشار بر عصب را زیاد کند؛ برای مثال، استفاده طولانی از کامپیوتر.
بارداری یا یائسگی	تغییرات هورمونی در این دوران‌ها باعث احتباس مایعات و تورم می‌شود که می‌تواند ظرفیت تونل کارپال را کاهش دهد.
چاقی	اضافه وزن یک عامل خطر بزرگ برای ابتلا به سندرم تونل کارپال به حساب می‌آید.
شرایط سلامتی	بیماری‌هایی مانند دیابت، آرتریت روماتوئید، نارسایی کلیه و اختلالات غده تیروئید می‌توانند با شنیدن مطالبی درباره سندرم تونل کارپال مرتبط باشند.

تصویر تونل کارپال نرمال مچ دست در مقابل سندرم تونل کارپال مچ دست برگرفته از سایت معتبر : https://www.hopkinsmedicine.org/

بیماری‌های مرتبط با سندرم تونل کارپال یا نوروپاتی CTS

برخی از بیماری‌ها می‌توانند به علت تغییرات فیزیولوژیکی که در بدن رخ می‌دهند، احتمال ابتلا به سندرم تونل کارپال مچ دست را افزایش دهند. این بیماری‌ها شامل:

• چاقی
• بارداری
• یائسگی
• دیابت
• آرتریت روماتوئید
• نارسایی کلیه و اختلالات غده تیروئید

تشخیص زودهنگام و مدیریت عوامل خطر می‌تواند در جلوگیری از پیشرفت این سندرم کمک‌کننده باشد. اگر شما یا کسی که می‌شناسید با علائم این سندرم مواجه هستید، مشاوره پزشکی ضروری است تا اقدامات لازم برای درمان انجام شود.

روش تشخیص سندرم تونل کارپال مچ دست

تشخیص دقیق سندرم تونل کارپال مچ دست (CTS) کلید اصلی برای درمان موثر است. در این بخش، به بررسی روش‌های مختلف تشخیص CTS می‌پردازیم، از تست‌های ساده خانگی گرفته تا معاینات تخصصی و آزمایش‌های الکتروفیزیولوژی.

تشخیص سندرم تونل کارپال مچ دست در خانه!

اگرچه این تست‌ها به تنهایی نمی‌توانند تشخیص قطعی CTS را بدهند، اما می‌توانند به شما در تشخیص اولیه کمک کنند:

• تست ضربه (Tinel’s Test): به آرامی با انگشت خود به مچ دست در ناحیه عصب مدیان ضربه بزنید. اگر در انگشتان خود احساس گزگز یا بی‌حسی داشتید، ممکن است نشانه‌ای از فشار بر عصب باشد.
• تست خم کردن مچ (Phalen’s Test): پشت دستان خود را به هم بچسبانید و مچ دست‌ها را به مدت یک دقیقه خم نگه دارید. اگر در این حالت احساس درد، گزگز یا بی‌حسی در دست خود کردید، احتمال وجود CTS وجود دارد.
• تست بالا بردن دست‌ها: دست‌های خود را بالای سر ببرید و نگه دارید. اگر در این حالت علائم شما تشدید شد، ممکن است CTS مطرح باشد.

توجه: لازم است به یاد داشته باشید که این تست‌ها صرفاً راهنمای اولیه هستند و نباید برای تشخیص قطعی به آن‌ها اکتفا کرد. برای تشخیص دقیق، مراجعه به پزشک متخصص ضروری است.

معاینات تخصصی برای تشخیص تونل کارپال مچ دست

پزشک متخصص طب فیزیکی و سندرم تونل کارپال ، با انجام معاینات دقیق و پرسیدن سوالات مرتبط، به جمع‌آوری اطلاعات لازم برای تشخیص CTS می‌پردازد. این معاینات شامل موارد زیر است:

• بررسی سابقه پزشکی: پزشک درباره سابقه بیماری‌ها، شغل، و فعالیت‌هایی که ممکن است در ایجاد CTS نقش داشته باشند، سوال می‌کند.
• معاینه فیزیکی: پزشک با بررسی دقیق مچ دست، حرکات انگشتان، و قدرت دست، به دنبال نشانه‌هایی از CTS می‌گردد.
• تست‌های خاص: پزشک ممکن است تست‌های تینل و فالن را به صورت دقیق‌تر انجام دهد تا شدت علائم را ارزیابی کند.

آزمایش‌های الکتروفیزیولوژی برای تشخیص سندرم تونل کارپال مچ دست

برای تأیید تشخیص سندرم تونل کارپال مچ دست و بررسی دقیق‌تر عملکرد عصب مدیان، پزشک ممکن است آزمایش‌های الکتروفیزیولوژی را تجویز کند. این آزمایش‌ها شامل موارد زیر هستند:

• آزمایش هدایت عصبی (Nerve Conduction Study): این آزمایش سرعت انتقال پیام‌های الکتریکی را در طول عصب مدیان اندازه‌گیری می‌کند. کاهش سرعت انتقال پیام می‌تواند نشان‌دهنده فشار بر عصب باشد.
• نوار عصب و عضله (Electromyography – EMG): در این آزمایش، الکترودهای کوچکی بر روی پوست قرار می‌گیرند تا فعالیت الکتریکی عضلات را اندازه‌گیری کنند. تغییر در فعالیت الکتریکی عضلات می‌تواند نشان‌دهنده آسیب عصبی باشد. در این آزمایش پزشک سوزن بسیار نازکی را داخل عضلات مچ دست شما وارد می‌کند تا فعالیت عضلات را ارزیابی نماید. در این اینجا می توانید از قیمت نوار عصب دست در کلینیک ویستان در سال 1403 مطلع شوید.

نتایج آزمایش‌های الکتروفیزیولوژی چه می‌گویند؟

• آزمایش هدایت عصبی: این آزمایش نشان می‌دهد که آیا سرعت هدایت پیام عصبی کاهش یافته است یا خیر. کاهش سرعت هدایت عصبی، معمولاً نشانه‌ای از فشار بر عصب مدیان است.
• نوار عصب و عضله: این آزمایش نشان می‌دهد که آیا عضلات دست تحت تأثیر آسیب عصبی قرار گرفته‌اند یا خیر. تغییر در فعالیت الکتریکی عضلات می‌تواند نشانه‌ای از آسیب دیدگی عصب باشد. همچنین، این آزمایش به پزشک کمک می‌کند تا تشخیص دهد که آیا مشکلات عصبی دیگری نیز در دست شما وجود دارد یا خیر.

تست های تشخیصی سندرم تونل کارپال مچ دست

۱. تست‌های الکتروفیزیولوژیک
این تست‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا عملکرد عصب مدین را ارزیابی کرده و تشخیص دهد آیا فشاری بر روی آن وجود دارد یا خیر. نتایج این آزمایش‌ها همچنین برای رد سایر بیماری‌هایی که علائم مشابهی دارند، از جمله نوروپاتی و فشار بر عصب در دیگر نواحی، مورد استفاده قرار می‌گیرند. تست‌های الکتروفیزیولوژیک شامل الکترومیوگرام و بررسی هدایت عصبی هستند که می توان توسط آن سندرم تونل کارپال مچ دست را شناسایی کرد.

۲. الکترومیوگرام (EMG)
این آزمایش، فعالیت الکتریکی ماهیچه‌ها را ارزیابی کرده و دشارژهای کلیدی که در بافت‌های عضلانی رخ می‌دهد را اندازه‌گیری می‌کند. در حین انجام این تست، پزشک یک الکترود سوزنی کوچک را به درون ماهیچه‌های خاص وارد می‌کند و در دو حالت فعالیت و استراحت، الکتریسیته تولید شده توسط ماهیچه را بررسی می‌کند. این آزمایش می‌تواند آسیب‌های عضلانی را مشخص کرده و همچنین دیگر بیماری‌ها را رد کند. ممکن است بیمار احساس درد عضلانی داشته باشد که ناشی از گرفتگی‌ها یا آسیب باشد و نه مرتبط با سندرم تونل کارپال.

۳. بررسی هدایت عصبی (NCV)
در این نوع آزمایش، دو الکترود روی سطح پوست قرار داده می‌شوند. با اعمال شوکی کوچک به عصب مدین، سرعت ایمپالس‌های الکتریکی در تونل کارپال اندازه‌گیری می‌شود. این تست برای تشخیص سندرم تونل کارپال و رد سایر علل استفاده می‌شود.

۴. تصویربرداری با اشعه X
برخی پزشکان جهت بررسی سایر علت‌های احتمالی درد در مچ دست، مانند آرتریت، شکستگی یا آسیب‌های تاندون‌ها، آزمایش تصویربرداری با اشعه X را توصیه می‌کنند.

۵. اُلترَسونُوگرافی
با استفاده از امواج صوتی فرکانس بالا، این روش تصویری از بافت و استخوان‌های مچ دست تهیه می‌کند. پزشک ممکن است از اولتراسونوگرافی برای ارزیابی فشار بر عصب مدین استفاده کند.

۶. اسکن‌های رزونانس مغناطیسی (MRI)
این روش تصاویر دقیق‌تری از بافت‌های نرم بدن ارائه می‌دهد. پزشک ممکن است از MRI برای شناسایی علل احتمالی دیگر علائم یا تشخیص بافت‌های غیرطبیعی که ممکن است بر عصب مدین فشار وارد کنند، و همچنین بررسی اختلالاتی نظیر بافت‌های اسکاری پس از آسیب یا تومورها بهره‌برداری کند.

۷. تشخیص افتراقی
بسیاری از بیماری‌ها می‌توانند علائم مشابهی با سندرم تونل کارپال مچ دست داشته باشند. این شامل آسیب به ماهیچه‌ها، لیگامنت‌ها یا تاندون‌ها، آرتریت مچ یا انگشت شست، و مسائل عصبی مانند نوروپاتی دیابتی می‌شود که ممکن است منجر به بروز علائم مشابه شوند.

اهمیت تشخیص زودهنگام

تشخیص زودهنگام سندرم تونل کارپال مچ دست، از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا درمان سریع و به موقع می‌تواند از پیشرفت علائم و بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری کند. اگر علائم مشکوک به CTS را تجربه می‌کنید، حتماً به پزشک متخصص مراجعه کنید تا تشخیص دقیق صورت گیرد و درمان مناسب برای شما آغاز شود.

درمان سندرم تونل کارپال مچ دست

همانطور که گفتیم ، سندرم تونل کارپال مچ دست یا نوروپاتی CTS یکی از مشکلات شایع است که به دلیل فشار بر روی عصب مدیان در مچ دست ایجاد می‌شود. خوشبختانه، اگر این بیماری به‌موقع تشخیص داده شود، می‌تواند بدون نیاز به جراحی درمان گردد. در کلینیک‌های تخصصی مانند کلینیک ویستان تحت نظر پزشکان زبده‌ای همچون دکتر شهربانو کاظمی و دکتر فهیمه تفتی، رویکردهای غیرجراحی به‌کار گرفته می‌شود که شامل روش‌های زیر است:

روش درمان	توضیحات
استفاده از بریس یا اسپلینت	پوشیدن بریس یا اسپلینت در شب می‌تواند از خم شدن مچ‌دست در حین خواب جلوگیری کرده و فشار از روی عصب مدیان را کاهش دهد. همچنین، استفاده از آن در طول روز هنگام فعالیت‌هایی که علائم را تشدید می‌کنند، موثر است.
داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی	مصرف داروهایی چون ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌تواند به کاهش درد، التهاب، و گرفتگی‌های مچ دست کمک کند.
تغییرات فعالیتی	بسیاری از علائم زمانی بروز می‌کنند که مچ دست به مدت طولانی در وضعیتی خاص قرار دارد. بنابراین، تغییر یا اصلاح فعالیت‌هایی که این وضعیت را تشدید می‌کنند، می‌تواند به تسکین علائم کمک کند.
ورزش‌های لغزشی عصب	برنامه‌های ورزشی خاصی که به حرکت آزادتر عصب مدیان کمک می‌کنند، می‌توانند به کاهش نشانه‌های بی‌حسی و رفع فشار بر روی عصب کمک کنند.
تزریق استروئید	تزریق کورتیکواستروئید به درون تونل کارپال می‌تواند به تسکین علائم دردناک کمک کند. این روش ممکن است برای تشخیص سندرم تونل کارپال نیز مورد استفاده قرار گیرد.

نکات مهم در استفاده از روش‌های درمانی

• تشخیص زودهنگام: نقش تشخیص به‌موقع در موفقیت درمان غیرجراحی حائز اهمیت است. در صورت عدم قطعیت در تشخیص یا وجود علائم خفیف، پزشکان معمولاً درمان‌های غیرجراحی را به بیماران پیشنهاد می‌دهند.
• توجه به فعالیت‌ها: تجزیه و تحلیل حرکات روزانه، به خصوص در محیط کار، می‌تواند به شناسایی عواملی که علائم را تشدید می‌کنند، کمک نماید.
• تمرین روزانه: اتخاذ برنامه‌ای منظم برای ورزش‌های لغزشی عصب، ممکن است به بهبود عملکرد عصب کمک کند.

با رعایت این مراحل و انجام درمان‌های غیرجراحی، می‌توان به بهبود و تسکین علائم سندرم تونل کارپال دست یافت و تا حد زیادی از جراحی‌های کاهنده خطر جلوگیری کرد. در صورتی که علائم بهبود نیابد، بررسی و درمان بیشتر توسط پزشک ضروری است.

هزینه های درمان سندرم تونل کارپال مچ دست

سندرم تونل کارپال یکی از اختلالات شایع در ناحیه مچ دست است که ممکن است به هزینه‌های درمانی قابل‌توجهی منجر شود. این هزینه‌ها به عوامل مختلفی از جمله شدت بیماری، نوع روش‌های درمانی و طول مدت درمان بستگی دارند.

هزینه‌های اولیه تشخیص

تشخیص سندرم تونل کارپال اغلب نیازمند مشورت با متخصصانی مانند پزشک ارتوپدی یا نورولوژیست است. هزینه این مشاوره‌ها بسته به سطح تخصص و تجربه پزشکان متفاوت است. علاوه بر این، انجام تست‌های تشخیصی مانند الکترومیوگرافی (EMG) و بررسی هدایت عصبی (Nerve Conduction Study) هزینه‌های اضافی نیز به همراه خواهد داشت.

هزینه‌های درمان غیرجراحی

در مراحل ابتدایی بیماری، پزشکان معمولاً درمان‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، استفاده از بریس و داروهای ضدالتهابی را پیشنهاد می‌دهند. هزینه فیزیوتراپی به تعداد جلسات و مرکز درمانی بستگی دارد. همچنین هزینه خرید بریس و داروها به مجموع هزینه‌های درمان اضافه می‌شود.

هزینه‌های درمان جراحی

اگر درمان‌های غیرجراحی کارساز نباشند، پزشک ممکن است انجام عمل جراحی سندرم تونل کارپال مچ دست را توصیه کند. هزینه‌های جراحی شامل هزینه‌های مربوط به بیمارستان، دستمزد جراح و هزینه‌های پس از عمل نظیر فیزیوتراپی و مراقبت‌های پیگیری است. این هزینه‌ها به شدت متغیر هستند و به محل انجام جراحی و تخصص جراح بستگی دارند.

هزینه‌های بازتوانی و بهبودی

پس از جراحی، بیماران به دوره‌ای از بازتوانی و بهبودی نیاز دارند که ممکن است شامل فیزیوتراپی، تمرینات خاص و مراقبت‌های بعد از عمل باشد. هزینه‌های این دوره نیز به نوع درمان‌های لازم و تعداد جلسات بستگی دارد.

بیمه‌ها و پوشش هزینه‌ها

بسیاری از بیمه‌های درمانی بخشی از هزینه‌های درمان مرتبط با سندرم تونل کارپال مچ دست را پوشش می‌دهند. با این حال، شرایط و میزان پوشش هر بیمه تفاوت دارد. بنابراین، بیماران بهتر است قبل از شروع درمان با شرکت بیمه خود تماس بگیرند تا از جزئیات پوشش‌های موجود مطلع شوند.

 در زیر جدولی برای نمایش هزینه‌های درمانی سندرم تونل کارپال مچ دست طراحی شده است:

بخش	شرح	هزینه تقریبی
هزینه‌های اولیه تشخیص	مشاوره با متخصص (ارتوپدی یا نورولوژیست) و تست‌های تشخیصی (EMG و Nerve Conduction Study)	۱۰۰,۰۰۰ تا ۵۰۰,۰۰۰ تومان
هزینه‌های درمان غیرجراحی	– فیزیوتراپی (به ازای هر جلسه) <br> – هزینه بریس <br> – داروهای ضدالتهابی	۵۰,۰۰۰ تا ۳۰۰,۰۰۰ تومان
هزینه‌های درمان جراحی	– هزینه‌های بیمارستان <br> – دستمزد جراح <br> – هزینه‌های پس از جراحی (فیزیوتراپی و مراقبت)	۲ میلیون تا ۱۰ میلیون تومان
هزینه‌های بازتوانی	فیزیوتراپی و تمرینات ویژه پس از عمل	۵۰,۰۰۰ تا ۲۵۰,۰۰۰ تومان
پوشش بیمه	بستگی به نوع بیمه و شرایط پوشش دارد	متغیر

این جدول به بیماران کمک می‌کند تا یک نمای کلی از هزینه‌های مرتبط با درمان سندرم تونل کارپال مچ دست داشته باشند و بتوانند بهتر برنامه‌ریزی کنند.

نتیجه‌گیری

در نهایت، مشورت با پزشک و بررسی گزینه‌های درمانی و بیمه‌ای برای مدیریت بهتر هزینه‌های درمانی سندرم تونل کارپال بسیار حائز اهمیت است. با داشتن اطلاعات کامل و دقیق، بیماران می‌توانند تصمیم‌گیری بهتری برای درمان خود انجام دهند و هزینه‌های درمانی را به حداقل برسانند.

سوالات متداول

این محتوا صرفاً جهت اطلاع‌رسانی تهیه شده و جایگزین تشخیص و درمان پزشکی نیست. تصمیم‌گیری درمانی باید توسط پزشک متخصص انجام شود.

متخصص طب فیزیک در کلینیک ویستان

اگر از دردهایی همچون سندرم تونل کارپال مچ دست رنج می برید، و به دنبال روش های غیرجراحی موثر برای درمان درد خود هستید ما در کلینیک ویستان با مجرب ترین متخصصین طب فیزیک و سندرم تونل کارپال آماده ارائه خدمت به شما هستیم . برای آشنایی با متخصصین طب فیزیک کلینیک ویستان می توانید اینجا را بخوانید. همچنین برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت نوبت جهت درمان سندرم تونل کارپال مچ دست و سایر بیماری ها، با ما تماس بگیرید:

آدرس کلینیک ویستان:تهران- اتوبان اشرفی اصفهانی –  بلوار مرزداران – بعد از خیابان رضایی نژاد و بهار- پلاک 184- ساختمان ایمان – طبقه همکف شرقی(پشت دارو خانه دکتر ختمی)

ساعات کاری : شنبه تا چهارشنبه 10 تا 21 و پنج شنبه 15 الی 21

شماره های تماس : 02191090775